فائزه دوستت دارم از تمام وجودم ، با احساس پر از محبت و عشق
دوستت دارم بيشتر از آنچه تصور می كنی
فائزه دوستت دارم همچو اواخر زمستان كه شكوفه های بهاری باز می شوند
دوستت دارم همچو مهتابی كه شبهای تيره و تار را با حضورش پر از روشنايی ميكند
دوستت دارم همچو باران بارانی كه تن تشنه دنيا را جان ميدهد و می شويد
فائزه دوستت دارم چون چشمانت اين حقيقت قلبم را باور دارد
دوستت دارم ، چون تو آخرين اميد زندگی منی ، و لياقت اين دوست داشتن را داری
دوستت دارم تا حدی كه قلبم و احساسم ظرفيت اين ابراز
دوست داشتن را نسبت به تو داشته باشند
دوستت دارم ، چون با باوری عميق در قلب من نشستی
برچسب:
نویسنده: پارسا فراهانی